باری از مطلب اصلی دور شدم : در سال ۲۰۰۳ کتابی چاپ شد که در واقع مکالمات هنری کیسینجر در زمان وزرات خارجه با مقامات داخلی و خارجی در مورد دو بحران زمان وزارت او یعنی جنگ اکتبر ۱۹۷۳ اعراب و اسراییل و پایان بحران ویتنام و خروج نیروهای آمریکایی از آن کشور بود. در این کتاب به نکات جالبی در مورد موضع ایالات متحده در مورد اسراییل می توان دست یافت. کاملاً واضح است که امریکاییها به هر کاری برای پیروزی اسراییل دست می زنند و سیاست خاورمیانه ای آنها کاملاً بر اساس منافع اسراییل تعریف می شود. حتا کشورهای مانند عربستان سعودی هم که از روابط نزدیک با واشنگتن بهره مند هستند از این سیاست کلی به کنار نیستند. آمریکاییها برای پیروزی اسراییل مخفیانه پلی هوایی برقرار می کنند و تجهیزات سنگین نظامی را سریعاً به اسراییل می رسانند. تصور کنید وقتی تحویل جنگنده های اف-۱۶ به پاکستان چندین سال به طول می انجامد، جنگنده های اف-۱۴ در ظرف سه روز به اسراییل تحویل داده می شوند و بسیاری از نمایندگان کنگره هم پیگیر قضیه بودند! به نظرم این روابط فراتر از روابط عالی هم هست! جالب اینکه شوروی سابق نیز پلی هوایی به کشورهای عربی ایجاد کرده و تسلیحات را به مصر و سوریه می رساند. از آن هم جالب تر اینکه شاه در آن زمان با اینکه متحد استراتژیک ایالات متحده بود اجازه داد تا هواپیماهای شوروی از فضایی هوایی ایران عبور کنند و از این بابت مورد شماتت آمریکاییها و اسراییلیها هم قرار گرفت! زمان این تصمیم شاه مقارن افزایش قیمت نفت توسط اوپک و نقش تعیین کننده ی او در این روند است. در واقع به نظر می رسد با این علامتها در این سالها شاه از موضع گوش بفرمانی صرف غرب اندکی فاصله می گیرد. افزایش قیمت نفت هم عامل مهمی در این جهت گیری جدید است. تسلط فرهنگ شفاهی بر فضای اندیشه ایران :به نظر می رسد یکی از موانع رشد مبادله ی اندیشه در ایران و نیز با کشورهای دیگر تسلط فرهنگ شفاهی باشد. در این رهگذر اندیشمندان ایرانی ترجیح می دهند نظرهای خود را بیشتر به طور شفاهی به مخاطبان منتقل کنند تا به صورت مکتوب و از این روی امکان نقد این نظرها در سطح وسیع وجود ندارد. از سوی دیگر انتشار این نظرها نیز در سطح جامعه محدود است. برای مثال احمد فردید یکی از نظریه پردازانی است که قشری ذی نفود از او تاثیر پذیرفته اند ولی کمتر می توان نظرهای وی را به گونه ای منظم نقد نمود چرا که فیلسوفی شفاهی است. به علاوه امکان ارائه ی تحلیلی عمیق در ارائه ی شفاهی گرفته می شود و مثال بارز این موضوع نظریه های مرحوم دکتر شریعتی است. پس یکی از مواردی که به شدت باید در فضای اندیشه در ایران بر آن تاکید کرد اشاعه ی روزافزون فرهنگ مکتوب است تا بتوان به دنبال آن فضای نقد سازنده را به عنوان گام دوم مطرح نمود